Παρασκευή, 28 Απριλίου 2006

Τα παιχνίδια με το πετρέλαιο

Παρακολουθούμε όλοι την ξέφρενη άνοδο των τιμών του πετρελαίου η οποία έχει πάρει δραματικές διαστάσεις το τελευταίο διάστημα. Έβλεπα χθες στο CNN αμερικανό οικονομολόγο, αναλυτή σε μεγάλη εταιρία συμβούλων, ο οποίος ανοικτά μιλούσε για τιμές οι οποίες μπορεί μελλοντικά να ξεπεράσουν και τα 100 δολάρια το βαρέλι. Την ίδια στιγμή ο Bernanke, έστω και προσεκτικά, μιλά για πιθανή επιβράδυνση της αμερικάνικης οικονομίας εξαιτίας της ανόδου αυτής.

Στο μεταξύ ένα φοβερό παιχνίδι εξελίσσεται μεταξύ ΗΠΑ, Ιράν, Ρωσίας, Ευρωπαϊκής Ένωσης, Κίνας και Ινδίας. Η αύξηση της κατανάλωσης που συνεπάγεται η άνθηση της Κίνας και της Ινδίας ωθεί τις δύο χώρες αυτές στην εξασφάλιση των όποιων διαθέσιμων αποθεμάτων, όπως κάνει η Κίνα με την Νιγηρία.

Οι ΗΠΑ από τη μία πλευρά επιθυμούν να αναχαιτίσουν τη διείσδυση των Ρώσων με το φυσικό τους αέριο στις Ευρωπαϊκές αγορές. Προσπάθησαν αρχικά να τα βρουν με τον Πούτιν αλλά το deal χάλασε και οι Ρώσοι προχωρούν μόνοι τους. Από την άλλη επιδίδονται σε μία «κόντρα» με το Ιράν η οποία τελικά (τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα) μπορεί να ευνοεί και τις δύο χώρες. Να πως: οι αγορές πανικοβάλλονται, οι τιμές ανά βαρέλι αναβαίνουν, τα - κυρίως αμερικάνικα - hedge funds που διαχειρίζονται το ρίσκο θησαυρίζουν. Ακόμη και το κέρδος που αποκομίζει το Ιράν κατευθύνεται τελικά σε αγορές χρυσού, σε Αμερικανικά ομόλογα με χαμηλή απόδοση και αγορές ακινήτων στις ΗΠΑ! Με λίγα λόγια το Ιράν χρηματοδοτεί το τεράστιο έλλειμμα των Αμερικανών την ίδια ώρα που ο Bush ικανοποιεί την βάση του, δηλαδή τους πετρελαιάδες του Τέξας, παίρνοντας το πετρέλαιο στα 20 δολάρια και φθάνοντας το στα 70 και βάλε.

Και στη μέση η Ευρωπαϊκή Ένωση η οποία προσπαθεί να εξασφαλίσει διαφοροποιημένες πηγές, χρηματοδοτεί την έρευνα για τις κυψέλες καυσίμου υδρογόνου ελπίζοντας σε μία τεχνολογική λύση στο (πολύ) απώτερο μέλλον.

Έχουμε βέβαια και το παράδοξο της μη μείωσης της κατανάλωσης. Και δε μιλώ για τις περιπτώσεις όπου αυτό δεν είναι εφικτό. Αναφέρομαι, για παράδειγμα, στην αγορά και χρήση οχημάτων που μοιάζουν περισσότερο με φορτηγά παρά με αυτοκίνητα, φορούν κινητήρες 2,5 λίτρων και άνω και χρησιμοποιούνται πολλές φορές μόνο για μετακινήσεις στα κέντρα των μεγάλων αστικών κέντρων.

Ποια μπορεί να είναι η λύση; Η συζήτηση για τις εναλλακτικές μορφές ενέργειας δεν είναι βέβαια καινούργια. Όμως σε πολλές χώρες επανέρχονται στο προσκήνιο λύσεις όπως αυτή της πυρηνικής ενέργειας. Ρίξτε μία ματιά σε αυτό και αυτό το άρθρο στο Wired για να δείτε τι εννοώ.

Για την Ελλάδα ίσως η συνδυασμένη χρήση των διαθέσιμων πηγών, ένα μοίρασμα του ρίσκου δηλαδή, να είναι η καλύτερη δυνατή λύση. Αυτό σημαίνει εκμετάλλευση στο έπακρο των φυσικών ανανεώσιμων πηγών με σεβασμό στο περιβάλλον, διασφάλιση κοιτασμάτων άνθρακα για το μέλλον και ταυτόχρόνη αναβάθμιση των διατάξεων περιβαλλοντικής προστασίας των εργοστασίων, εισαγωγές ενέργειας αν χρειαστεί και αν συμφέρει, στροφή σε ένα ποσοστό στα βιοκαύσιμα ιδιαίτερα αν συνεχιστεί η άνοδος των τιμών του πετρελαίου ή έχουμε σταθεροποίηση πάνω από τα 70 δολάρια.

Η χρήση των βιοκαυσίμων μπορεί να αποτελέσει και κίνητρο για την στροφή μερικών Ελλήνων καλλιεργητών στις βιομηχανικές καλλιέργειες, βοηθώντας έτσι και στην επίλυση προβλημάτων του αγροτικού κόσμου. Σε κάθε κρίση υπάρχει και μία ευκαιρία.

Και κάτι τελευταίο. Με την όλη συζήτηση για την πληροφορική και την τεχνολογία γενικότερα θυμήθηκα και μία παλαιότερη συζήτηση που είχα στο Flash με τον Χρίστο Παπαδημητρίου, καθηγητή στο πανεπιστήμιο του Berkeley. Μπορείτε να την ακούσετε εδώ. Ο Χρήστος Παπαδημητρίου μάλιστα είχε διατελέσει και δάσκαλος του Bill Gates για ένα φεγγάρι. Μπορείτε να διαβάσετε μία εργασία που είχαν γράψει μαζί εδώ (pdf).

Τετάρτη, 19 Απριλίου 2006

Πληροφορική Γενικώς...

Θα ήθελα να προσθέσω κάποια πράγματα , ως απαντήσεις αν θέλετε, σε μερικά από τα σχόλιά σας στις ερωτήσεις που έθεσα για την πληροφορική στην εκπαίδευση.

Είναι γεγονός ότι τα αποτελέσματα των ερευνών για την διείσδυση των υπολογιστών και κυρίως του διαδικτύου στα ελληνικά νοικοκυριά είναι απογοητευτικές. Από ότι φαίνεται μάλιστα το τελευταίο διάστημα πηγαίνουμε προς τα πίσω. Ρίξτε μία ματιά εδώ – και αναρωτηθείτε τι από όλα αυτά έχει γίνει. Υπάρχουν βέβαια και φιλότιμες προσπάθειες. Αρκεί όμως να μην μείνουν στα λόγια.

Δεν συμφωνώ όμως ότι το τρένο έχει χαθεί οριστικά. Η αγορά του hardware στην Ελλάδα για παράδειγμα είναι μία από τις πιο ανταγωνιστικές (και φθηνές) στην Ευρώπη.Οι τηλεπικοινωνιακές χρεώσεις, και μιλάω γενικά για σταθερά, κινητά, roaming και διαδίκτυο είναι όντως εξαιρετικά υψηλές και χρειάζεται συντονισμένη δράση από φορείς και χρήστες μαζί ώστε να πετύχουμε την μείωσή τους. Όσοι ασχολείστε με το θέμα είδατε ότι ο ΟΤΕ θορυβήθηκε από τις αντίδρασεις των χρηστών – αν και φαίνεται ότι προσπαθεί να περάσει τις ίδιες αυξήσεις από την πίσω πόρτα.

Τωρα σχετικά με τη συμφωνία της κυβέρνησης με τη Microsoft δείτε εδώ και εδώ. Απάντηση βέβαια ακόμη δεν λάβαμε. Ευελπιστούμε για μετά τις γιορτές.

Δευτέρα, 10 Απριλίου 2006

Πληροφορική και Εκπαίδευση

Πρόσφατα το Κέντρο Εναλλακτικών Αναζητήσεων Νέων (ΚΕΑΝ) σε συνεργασία με το ΙΣΤΑΜΕ πραγματοποίησαν μία πολύ καλή εκδήλωση με θέμα: "Νέες Τεχνολογίες για την Πόλη".

Καλεσμένοι ήταν ο κ.Μιχάλης Μπλέτσας από τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό Οne Laptop per Child (OLPC) και ο κ.James Skinner από τη Βασιλική Ακαδημία του Λονδίνου. Μπορείτε να ακούσετε μέρος της εκδήλωσης – κυρίως την ομιλία του κ. Μπλέτσα - εδώ (ή να την κατεβάσετε σε mp3).

Με αφορμή αυτή την εκδήλωση θα ήθελα τα σχόλια σας σχετικά με την κατάσταση της πληροφορικής στην Ελλάδα και ιδιαίτερα τις απόψεις για το πώς θα πρέπει ενσωματωθεί η χρήση της πληροφορικής στην εκπαίδευση.

Για παράδειγμα, θα πρέπει να διδάσκεται σαν ένα ξεχωριστό μάθημα όπως σήμερα ή πρέπει να δεχθούμε ότι η πληροφορική είναι ένα εργαλείο ακριβώς όπως ένα μολύβι και θα πρέπει να χρησιμοποιείται διαρκώς κατά την εκπαιδευτική διαδικασία;

Δευτέρα, 3 Απριλίου 2006

Ο Πλούτος των Πόλεων

Έδωσα πρόσφατα μία ομιλία με τίτλο «Ο Πλούτος των Πόλεων» στα πλαίσια του ανοιχτού διαλόγου που έχει ξεκινήσει το ΙΣΤΑΜΕ για την πόλη που θέλουμε. Μπορείτε να την ακούσετε όπως πραγματοποιήθηκε (mp3) την Τετάρτη 29 Μαρτίου στο Γαλλικό Ινστιτούτο ή να διαβάσετε το αρχικό και εκτενέστερο κείμενο (pdf).